عيناكِ
أنتِ ..
عيناكِ
أنت ِحب ٌ صريح ..
حب
ٌ علمني عشقا
ً أبوح
حبٌ
حملني فوقا
ً هناك
حتى أطير قرب السحاب
...لأستريح
عيناك
ِ أنت ِ بساط ريح
تسوح
دوما ً رغم
الصعاب
تشع
نورا ً
...
فأستريح
عيناك
ِ أنت ِ تربكاني
..
تجعلاني
أنسى
هواني ،
مُر
َّ الزمان ِ ،
بُعدَ المكان
ِ
...
فأستريح
أتذكرين
يا حياتي
أتذكرين
حرف عتابي
اليوم
صار َ ألف كتاب
ِ
إقرأيها
...
لأستريح
عيناكِ
أنت ِ شوق
ٌ يصيح
عطر
يفوح
أدمنته
من عمق ذاتي
إحسان
وصفي
نوفمبر
2001